TAYLAN KIYMAZ SAYI 5    |   KASIM - ARALIK 2006 Türkiye'nin gıda stratejisi ve AB süreci TARIM VE GIDA SANAYİİ SORUN, AMAÇ VE STRATEJİ Türkiye'de 1923 yılından günümüze tarımsal politika amaçlarında önemli değişiklikler yaşanmıştır. 1923-1950 döneminde tarımsal politikalara damgasını vuran kendi kendine yeterli olma amacı, 1950'lerde yerini makineleşme yoluyla daha fazla üretip dış pazarlara ihraç etme hedefine bırakmıştır. 1960'lardan 1980 yılına kadar girişilen ithal ikamesi yöntemiyle sanayileşme politikalarının gereği olarak tarımsal üretim ve verimlilik artışı tarım politikalarının ilk amacı olmuştur. 1980-2000 yılları döneminde değişen ekonomi anlayışıyla birlikte tarımda da serbestleşmeye doğru geçiş yaşanmış, tarımsal üretimde özellikle girdi kullanımına dönük kamu desteği azaltılmıştır. 2000 yılı sonrasında ekonomik istikrar politikaları çerçevesinde finansal kaygılarla tarım politikalarında yapısal sorun ve tarımın kendine özgün koşullarından uzak bir düzlemde yeniden yapılandırmaya gidilmiştir. Gelişmiş ülkeler gıda güvencesi sorununu aşmış ve gıda güvenliği kriterlerinin yükseltilmesi ve dünya piyasalarına hükmedilmesi amacına yönelmişlerdir. Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde ise gıda güvencesi halen önemli bir konudur. Gıda güvenliği ise son on yılda büyük bir önem kazanarak geliştirilmeye başlamıştır. Tarım ve gıda sanayiinde temel sorunların bir kısmı benzeşmekte ya da iç içe bulunmaktadır. Tarım ve gıda sanayiinde faaliyette bulunan birimlerin büyük bir kısmı küçük ölçeklidir. Tarım arazileri parçalı yapıda ve tarımda girdi ve teknoloji kullanımı yetersiz, verim düşük seviyelerdedir. Tarım sektöründen gıda sanayiine yeterli ve kaliteli hammaddenin düzenli şekilde temininde zorluklar bulunmakta, üretim-pazarlama altyapısında eksiklikler bulunduğundan üretici geliri istikrarlı değildir ya da geçimliktir. Kayıtdışılık, her iki sektörde de yoğundur. Kayıtdışılık haksız rekabeti de beraberinde getirmektedir. Mali ve teknik açıdan güçsüz küçük işletmelerin yoğunluğu gıda sanayiinde de teknoloji kullanımını ve hijyenik kriterlere göre üretimi sekteye uğratmaktadır.   YAZININ DEVAMI > 5. SAYI KAPAK DOSYASI - Endüstriyel Peynirler > ÖZEL RÖPORTAJ - Mustafa Altuntaş: Denetimsizlik yasal hale geldi > SEKTÖR - Kaan: Ürün birlikleri güç olmasın