Türkiye’deki tarım ve hayvancılık politikaları hep tartışılmıştır. Ülkenin en önemli gelir kaynağı olabilecek tarım ve hayvancılık sektörünün yıllarca ihmal edilmesi, bugün karşımızda bir sorunlar yumağı olarak duruyor.

Türkiye bu ihmalin bedelini, tarımsal ve hayvansal üretimin yeterli gelişmeyi gösterememesiyle, çiftçilikle uğraşan nüfusun üretimi bırakıp Büyükşehirlere göç etmesi ve beraberinde getirdiği problemlerle ödedi ve ödemeye de devam ediyor.

Peki bütün yaşananlar gün gibi ortadayken ve artık deneme yanılma yöntemleriyle ıskalama şansımız kalmamışken, acaba bu yanlış hesaptan dönülüp, düşünülerek, hesaplanarak, planlanarak ve de tartışılarak, üretimi teşvik edici yeni politikalar geliştirilir ve uygulanır mı?

Bizler politikalarımızı, Avrupa Birliği’ne uyum için, zaman zaman ülke çıkarlarına da aykırı düşecek şekilde geliştirirken, bir süredir dile getirilen ama henüz ciddiyetini tam olarak kavrayamadığımız bir sorunu, gıda krizini acaba unutuyor muyuz?

Dünyadaki üretimin, artık tüketime yetişmediği aslında pek çok ülke tarafından sonra derece iyi biliniyor. Bu bilinç de, dünyanın tarımsal ve hayvansal üretim politikalarına yön veren temel konu haline geldi.

Kısacası bütün dünya, bir gıda kriziyle karşı karşıya kalması an meselesiyken, doğru tarımsal politikaların geliştirilmesi artık bir tercih değil, zorunluluktur.

Küçük bir not:
20-24 Eylül 2009 tarihleri arasında IDF (Uluslararası Süt Federasyonu) tarafından düzenlenen Dünya Sütçük Zirvesi’nde, süttozu ve tereyağı stoklarının (müdahale stokları da dâhil olmak üzere) 2009 yılında da birikmeye devam ettiği açıklandı. Umarım bu birikim, ülkemiz üzerinden eritilmeye çalışılmaz.

19-22 Kasım’da İzmir’de düzenlenen 5. Uluslararası Tarım, Sera ve Hayvancılık Fuarı AGROEXPO ve Hayvancılık Teknolojileri, Süt Endüstrisi ve Tavukçuluk Fuarı ANİMALEXPO 2009’da buluşmak dileğiyle…

Sevgi ve saygılarımla…